Believe…

By Posted in - Diepe gedachtes on August 19th, 2012 0 Comments

Ik ben een energiek, vrolijk en bruisend persoon. Ik sta open in het leven en zie elke dag als een geschenk. Maar soms laat ik mij verleiden tot het kijken van het nieuws wat meteen mijn donkere kant naar boven haalt. Wat een ellende en vooral, wat een propaganda! En het ergste is dat iedereen lekker zijn chippies zit te eten, niet eens opkijkt als er een vader met een dood kind in zijn armen staat en er vervolgens zonder enige moeite doorgekeuveld word naar Lingo. Verschrikkelijk nieuws komt niet meer binnen bij mensen. Het is dagelijkse kost geworden, de hel waarin wij leven.

Misschien omdat ik mezelf er altijd van onthoud komen deze momenten bij mij binnen als een bom. Beelden van een vader met zijn doodgeschoten zoontje in zijn armen blijven bij mij dagen hangen. In wat voor wereld leven wij? Een wereld waarin ego’s floreren en rijkdom als gemeengoed word gezien. Een wereld waarin het geloof oorzaak is van wereldwijde oorlogen en waar geld ervoor zorgt dat de olie rijkelijk vloeit en de aarde vervuilt.

Moeder aarde sputtert van binnenuit omdat zij niet langer haar woede in kan houden. Wat doet die overontwikkelde aap met haar planeet?! Zij huilt stortbuien en vloekt bliksemschichten. Zij bibbert angsten van 8.0 op de schaal van Richter. Ze overspoelt ons met emotie maar niemand die wil luisteren… Want de Homo sapiens vind zichzelf ubermachtig. Zichzelf niet realiserend dat er zonder Moeder aarde niks meer is… Wat is de waarde van je grote villa als er geen Moeder aarde meer is om op te bouwen? Wat is de waarde van je dikke auto als de wegen zijn verdwenen in haar binnenste? Wat is de essentie van het creeeren van een gezin als er geen toekomst is voor je kind?

We zijn te laat. Veel te laat voor het besef dat de aarde een rotte appel geworden is die vroeg of laat uit elkaar zal vallen als compost voor nieuw leven. Een nieuw leven waarin wij hopelijk zullen evolueren tot een betere soort die geleerd heeft van zijn verleden. Tot die tijd zullen wij dienst doen als de wormen die de compost omwoelen voor de zuurstof van het nieuwe bestaan.

Comments are closed.